Şiir yaşatıyor: CAN YÜCEL

(1926-12 Ağustos 1999, Datça)

“Can Yücel bir simgedir. Kerteriz alma görevi de görmüştür. Can Yücel gibi insanlar doğal insanlardır, kurumlar üstü insanlardır. Onlar hayatımızın insani bağlarına ilmek atarlar.”

                                                                                       Günay S. Işık

 

“Can Yücel’in şiiri paramparça olmuş, çok nadide bir kristal kadehin saçılmış parçalarıdır. Bu parçaların her biri, köklü bir kültürle, akılla, varışlı bir zekâyla, derin bir duyarlılıkla dolu ve basanların ayaklarını kanatan, ışıklı camlardır.”

                                                                                  Erdal Alova

                                                        

                               YİRMİSEKİZ

    

Her gece, sanırım, onbir buçuğa doğru

Bir uçak geçiyor üstümüzden.

Yolcu uçağı, anlaşılan…

Beni bir Ortaçağ yaşamına mahkûm edenler anlamıyorlar ki,

Ben her gece, sanırım, onbir buçuğa doğru

Üstümüzden geçen o uçağın bir parçasıyım,

İniş takımıyım, göstergesiyim, motoruyum, aklıyım…

Ve ben her gece, sanırım, onbir buçuğa doğru

Bi kez daha anlıyorum ki,

Haklıyım.

 

Hayatı:

 İstanbul’da doğdu.Hasan Ali Yücel’in oğludur.Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Klasik Filoloji Bölümü’nde ve İngiltere’de Cambridge Üniversitesi’nde okudu.Bir süre Londra’da BBC radyosunda çalıştı. İstanbul’da şair ve çevirmen olarak yaşamını sürdürdü. Ölümünün 1.yılında yaşamdan ayrıldığı ve mezarının bulunduğu Datça’da adına her yıl düzenlenecek “Can Şenliği”nin ilki yapıldı./ Şiir kitapları: Yazma (1950), Sevgi Duvarı (1973), Bir Siyasinin Şiirleri (1974), Ölüm ve Oğlum (1976), Şiir Alayı (1981), Rengarenk (1982), Gökyokuş (1984), Canfeda (1986), Çok Bi Çocuk (1988), Kısa Devre (1990), Kuzgunun Yavrusu (1990), Gece Vardiyası (1990), Güle Güle- Seslerin Sessizliği (1993), Gezintiler (1994), Maaile (1995), Seke Seke (1997). Bütün şiirleri Beşi Biryerde adıyla yayımlandı (1985). Özgün ve başarılı şiir çevirilerini de Her Boydan (1959) adı altında kitaplaştırmıştır./ Sevgi Duvarı’nda, O.Veli, M.Eloğlu, N.Hikmet, Dağlarca B.Rahmi, vb şairlerden etkilenmelere karşın, lirizm ve humor öğelerini birleştirebilen, dile karşı özel, kişisel tutumu olan özgün bir şairin sesi duyuluyor. Bir Siyasinin Şiirleri’nde babacan, ironik, sevgi dolu, alaycı ve acılı bir sestir bu. Kendine özgü vurguları, tonlamaları, denebilirse özgün bir telaffuzu vardır… Geniş bir dil ve kültür bilgisiyle, halk, divan, çağdaş şiirimiz, konuşma dili, vb kaynaklarının tümünden ustaca yararlanarak kendi özgün şiirini oluşturan Can Yücel, çağdaş Türk şiirinin en önde gelen yaratıcılarından biri, şiir dili alanındaki deneylerinden (M.Eloğlu gibi ‘letrizm’e (Harfçilik) vardırmadan) toplumcu, insancıl, aydınlık bir şiir kurma yolunda başarıyla yararlanan önemli bir ustadır.

 

Kaynak:

 Can Yücel’in yukarıdaki bu şiiri Bir Siyasinin Şiirleri kitabından alınmıştır.

Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları’nda XI. Basım, Ocak 2019 s.105.

Erdal Alova’dan yaptığımız alıntı Yaşamdaşlarım kitabından.

Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, I. Basım, Kasım 2017, İstanbul, s.29.

 Büyük Türk Şiiri Antolojisi 2, Ataol Behramoğlu, Sosyal Yayınları ,VI. Basım,

Kasım 2001, İstanbul, s.802-803.

  Hazırlayan: Serkan Yaman

Benzer yazılar

Yanıt verin.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!