Şiir yaşatıyor: METİN ALTIOK

                           (1941- 9 Temmuz 1993)

  

Dili yalın. Benzetme yapmayı, anlaşılması güç olmayan simgeler oluşturmayı seviyor. Bir kitabında halk şiiri biçimlerinden de yararlanıyor. Başka bir eserinde ise, kendine özgü bir sese, romantik, acılı ve yalın bir söyleyişe ulaşıyor. Simge, alegori ve mecazlardan ölçülü bir tutumla yararlandığı bu şiirleriyle şiirimizin lirik geleneklerine bağlanıyor.”

 

                                                                                             Ataol Behramoğlu

  

KUŞLU GAZEL

  

Koyup zarfın içine, üstünü acıyla pulladım

Sana bir sevinçlik menevişli kuş yolladım

 

Son kuşlarımdı bunlar, dedim telef olmasın

Geçti artık göğsümde kuş barınmaz anladım

 

Esti rüzgâr bozuk bozuk, örselendi yüreğim

Eksik gedik nem varsa ezberden tamamladım

 

Bende sönen şavkıması sürsün diye yaşamın

Bu kuşları senin için gözlerimde sakladım

 

Kim sürmüş altıok metin dünyanın sefasını

Kirletilmiş bir zamanı yürürken adım adım

 

 ESERLERİ:

Ressam yönü olan şairimizin eserleri arasında şu kitapları sayılabilir: Gezgin ilk kitabıdır (1976). Daha sonra Yerleşik Yabancı (1978), Kendinin Avcısı (1979), Küçük Tragedyalar (1981), İpek ve Kılaptan (1987), Gerçeğin Öte Yakası (1990), Dörtlükler ve Desenler (1990), Süveyda (1991) ve Alaturka Şiirler (1992).

Kendinin Avcısı ile 1980 Toprak Şiir Ödülü’nü Ahmet Telli ile paylaştı. Gerçeğin Öte Yakası ile de 1991 Cemal Süreya Şiir Ödülü’nü aldı. Şiirin İlk Atlası adlı deneme kitabı 1992’de yayımlandı.

Benzer yazılar

Yanıt verin.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!