Can Yücel’i ölüm yıldönümünde saygıyla ve yayımlanmamış bir şiiriyle anıyoruz.
ANAFİKİR
Can Yücel aramızda yaşamaya devam ediyor. Onun gibi insanlar kurumlar üstü insanlardır. Onlar hayatımızın insani bağlarına ilmek atarlar.
Çetin Altan için söylediği söz geliyor aklımıza: “O döner dolaşır kendi kalesine gol atar.”
Buradan hareketle diyoruz ki Metin Kurt’un söylediği gibi bu sefer gol yine emekçinin kalesine girmesin! Can Yücel emeğin ve emekçinin safındaydı. Hep duruşuyla öylece de kaldı.
Yıl 1987–89 arası. O yıllarda Demokrat Arkadaş siyasi yorum dergisi var. Devrimci-demokrat arkadaşlar var. Sırt çevirenler var.
Can Yücel, Demokrat Arkadaş’ın düzenlediği dostluk ve dayanışma gecesine katılır, bir de konuşma yapar. Geceyi şiirleriyle bezer. Gel zaman git zaman bir şiir armağan eder Demokrat Arkadaş’a… Ayrıca bir yazısı da vardır Köy Enstitüleri’yle ilgili: Yeşil Enstitüler. Yazı
Demokrat Arkadaş’a özeldir. Yazı yayınlanır ancak şiir yayınlanamaz. Çünkü dergi kapanmıştır. Kapandıktan sonrasına denk gelir demek daha doğrusu… Kısmet 16. ölüm yıldönümüneymiş (12 Ağustos 1999).
***
Aşağıdaki şiir Can Yücel’e aittir. Hiçbir yerde yayımlanmamıştır. Doğal haliyle (esrik) dergi çalışanlarına yazdırılmıştır. Sonradan biliyoruz ki, şiirin son mısrası “Ne ömür şeymiş benim ömrüm” Can Yücel’i anlatan bir tiyatro oyunun ismi de olmuş. Yine bir şiirinin de son dizesidir. Başka bir şaire ait “Böyle topal koşmalarla geçiyor günlerim” dizesine de rast geldiğimiz söylenebilir.
İşte, Can Yücel’in Demokrat Arkadaş dergisine verdiği kendisine ait ve ilk kez ANAFİKİR de yayınlanan şiiri:
TOPAL KOŞMA
Benim yaşamam ayakkabılarımı muntazam giyip de
Bağlarını bağlamamak gibi bi’şiy
Herhangi bir tümsekte ilerde
Ayağından çıkacağını bilerek,
Sağ veya sol ayaksız bir adam…
Ne ömür şeymiş benim ömrüm.
